แม่ทัพภีษมะใช้อาวุธเข้าจู่โจมฆโฏตกัจและภีมะจนถอยร่นแทบเอาชีวิตไม่รอด ด้านโทรณาจารย์เมื่อเห็นความได้เปรียบเช่นนั้นก็เข้าประสานกำลังกับท้าวภีษมะ ทั้งสองโจมตีจนฆโฏตกัจและภีมะเกือบเอาชีวิตไม่รอด ดีที่ได้สาตยกีเข้ามาช่วยต้านทานอีกแรงจึงได้รับมือกับแม่ทัพทั้งสองได้อย่างเต็มกลืน
อรชุนเมื่อเห็นการรุมโจมตีของแม่ทัพฝ่ายเการพผู้เป็นทั้งท่านปู่และอาจารย์ผู้สอนตน อรชุนรู้สึกโกรธเป็นอย่างมากและขอให้กฤษณะได้ชักรถม้าของตนเข้าไปรบแทนแม่ทัพทั้งสามของฝ่ายตน
ท้าวภีษมะและโทรณาจารย์เมื่อเห็นรถม้าของอรชุนพุ่งมาอย่างกับพระอินทร์เสด็จลงมาทำสงครามด้วยตนเอง ก็เร่งใช้อาวุธและเทพศาสตราต่างๆ เข้าโจมตีอรชุน แต่อรชุนก็ตั้งรับได้อย่างดี แถมยังออกอาวุธโจมตีกลับจนแม่ทัพทั้งสองต้องตั้งรับเป็นพัลวัน
แม่ทัพฝั่งเการพเมื่อเห็นดังนั้น ต่างก็เข้ามาร่วมรุมโจมตีอรชุน เพื่อหวังเปิดโอกาสแม้เพียงเล็กน้อยที่อรชุนพลาด จะเป็นโอกาสที่จะปลิดชีวิตของอรชุนได้ แต่อรชุนก็ตั้งรับได้อย่างงดงามไม่มีที่ติไม่ว่าจะโจมตีมาจากทิศทางไหน สร้างความประทับใจให้กับแม่ทัพนายกองฝั่งปาณฑพเป็นอย่างมาก
มีแต่เพียงกฤษณะเท่านั้นที่สีหน้าเปลี่ยนไปจากที่เคยยิ้มแย้ม เริ่มมีเค้าลางความโกรธเกรี้ยวเกิดขึ้นบนใบหน้านั้น