กฤษณะเห็นอรชุนล้มลงอย่างอ่อนแรง จึงพูดเร่งให้อรชุนรวบรวมสติและกลับมาทำหน้าที่ของตน กฤษณะพูดถึงแนวคิดเรื่องของความเป็นอมตะของวิญญาณ สิ่งที่อรชุนทำลายล้างนั่นเป็นเพียงแค่สังขารหรือร่างกายเท่านั้น ส่วนวิญญาณของคนผู้นั้นก็จะเข้าสู่วงจรของการเกิดอีกครั้ง...

อรชุนเหม่อมองไปในกองทัพเการพ และทำสิ่งที่ไม่มีใครนึกฝัน นั่นคือวางธนูของตนเองลง อรชุนกล่าวกับกฤษณะว่าตนรู้สึกเศร้าเสียใจ และไม่อาจทำศึกครั้งนี้ได้ กฤษณะท่านลองมองดู แต่ละคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามนั้นเป็นญาติพี่น้องของเราทั้งสิ้น ตนไม่คิดว่าการสังหารญาติๆ...

ระหว่างที่ทัพทั้งสองตั้งประจันหน้ากัน อรชุนขอให้กฤษณะนำรถศึกของตนเดินล้ำหน้าออกจากกองทัพ ภาพลักษณ์ของอรชุนในวันนี้นับเป็นยอดขุนศึกสงครามอย่างแท้จริง อรชุนแต่งกายด้วยชุดเกราะนักรบซึ่งได้รับประทานเป็นของขวัญจากพระอินทร์บิดาของตน...