การต่อสู้ระหว่างท้าวภีษมะและอรชุนเป็นไปอย่างรุนแรง ท้าวภีษมะงัดเอาอาวุธวิเศษต่างๆ ที่ได้ร่ำเรียนมาจากภควาจารย์ปรศุรามเข้าโจมตีอรชุน แต่อรชุนก็สามารถใช้วิชาปัดป้องและแก้ทางกันได้อย่างทันท่วงที แม้ทั้งสองคนจะสู้รบกันมาหลายนาทีแต่ก็ไม่มีฝ่ายใดที่เพลี่ยงพล้ำ...

เมื่อแสดงอาทิตย์เริ่มสาดส่อง ก็เป็นสัญญาณให้เริ่มการรบในวันที่ 2 กองทัพเการพที่นำโดยแม่ทัพผู้แข็งแกร่งอย่างท้าวภีษมะ บุกตะลุยกองทัพผ่านปาณฑพประหนึ่งผู้ล่าได้พบกับเหยื่ออันโอชะ แต่วันนี้กองทัพฝ่ายปาณฑพไม่อ่อนแอเหมือนวันก่อน ต่างตั้งรับอย่างเข้มแข็ง...

การรบดำเนินไปอย่างดุเดือด จนกระทั่งดวงตะวันลับขอบฟ้าซึ่งเป็นสัญญาณบอกว่าถึงเวลาพักรบชั่วคราว ผู้บัญชาการรบของแต่ละฝ่ายต่างก็สั่งให้ถอนกำลังออกจากสนามรบ เป็นอันจบการรบวันแรก ระหว่างที่ยุธิษเฐียรพักผ่อนคลายความเหนื่อยล้าจากการทำศึก ก็รำพึงรำพันกับกฤษณะว่า...