กฤษณะได้ฟังคำขอของอรชุน ก็แสดงร่างจริงของตนเอง ในรูปแบบของพระผู้เป็นเจ้าให้อรชุนได้เห็น
ภาพอันยิ่งใหญ่ปรากฏต่อหน้าอรชุน อรชุนได้เห็นฤาษีผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลาย เห็นแสงสว่างประหนึ่งดวงอาทิตย์นับพันดวง อรชุนเห็นภาพบรรดาแม่ทัพทั้งหลายของฝั่งเการพ ไม่ว่าจะเป็นภีษมะ โทรณาจารย์ ต่างถูกดูดเข้าไปในปากอันประกอบไปด้วยเปลวไฟของกฤษณะ อรชุนกล่าวถามกับกฤษณะว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น
กฤษณะกล่าวกับอรชุนว่า ตนเองเป็นกาลเวลาผู้ทำลายสรรพสิ่ง ทุกคนต้องถูกทำลายล้างด้วยน้ำมือของตน อรชุนเป็นเพียงเครื่องมือของตนเท่านั้น ขอให้อรชุนทำหน้าที่ของตนให้ดี
อรชุนได้ฟังดังนั้นก็หมดความลังเลอีกต่อไป อรชุนขอร้องให้กฤษณะได้กลับสู่ร่างเดิม เพื่อดำเนินการรบต่อไป กฤษณะก็ทำตามที่อรชุนขอร้อง
บัดนี้ความกังขาของอรชุนได้หมดสิ้นไปแล้ว อรชุนหัวเราะออกมาอย่างร่าเริงและหยิบคันธนูคานฑีวะออกมา พร้อมทำศึก ณ บัดนี้