หลังจากภีมะกับฆโฏตกัจบุกเข้าตะลุมบอนกับกองทัพเการพอย่างหนักหน่วง ภีมะก็มองเห็นเหล่าพี่น้องของทุรโยธน์อยู่ท่ามกลางไพร่พล จึงฝ่าแนวทหารเข้าไปหาพวกเขาในทันที เพื่อเริ่มทำตามคำสาบานที่ตนเคยให้ไว้
เมื่อเห็นภีมะกำลังมุ่งตรงเข้ามา เหล่าพี่น้องเการพจึงรีบเข้าล้อมโจมตีจากทุกทิศ ทั้งหอก ดาบ และลูกธนูต่างพุ่งเข้าใส่อย่างต่อเนื่อง แต่ไม่มีอาวุธชิ้นใดสามารถหยุดยั้งความโกรธแค้นของภีมะเอาไว้ได้
ภีมะใช้พละกำลังมหาศาลเข้าจับร่างพี่น้องเการพทีละคน ก่อนจะฉีกกระชากร่างของพวกเขาต่อหน้ากองทัพที่กำลังตกตะลึง เลือดของเหล่าโอรสแห่งท้าวธฤตราษฎร์สาดกระจายไปทั่วสนามรบ จนไพร่พลที่อยู่โดยรอบต่างหวาดกลัวและพากันถอยหนี ไม่กล้าเข้าขวางทางภีมะอีกต่อไป
แต่ถึงแม้พี่น้องของตนจะถูกสังหารลงไปต่อหน้า ทุรโยธน์ก็ยังไม่ยอมถอย เขารีบรวบรวมกำลังพลและมุ่งหน้าเข้าหาภีมะด้วยความโกรธแค้น เพราะเป้าหมายที่แท้จริงของภีมะในวันนี้ ไม่ใช่เพียงการทำลายกองทัพเการพเท่านั้น แต่คือการเข้าถึงตัวทุรโยธน์ให้ได้ด้วยตนเอง